20 maja 2022
Zwiedzamy UK
Ciekawostki o UK Featured Rozrywka Walia

Dzień św. Dawida – wszystko o narodowym święcie Walii

Ten artykuł przeczytasz w: 3 minut
5
(1)

1 marca to dla mieszkańców Walii dzień wyjątkowy. Podobnie jak wiele innych krajów na świecie, tak i w Zjednoczonym Królestwie każdy z krajów ma swojego świętego patrona. Anglia ma św. Jerzego, w Szkocji to św. Andrzej, a nad Walią pieczę trzyma św. Dawid.

Kim był św. Dawid – patron Walii?

Święty Dawid (a konkretniej Dawid z Menevii), jest patronem Walii od XII wieku, ale jego losy sięgają kilkaset lat wcześniej. Na temat jego życia zachowało się bardzo niewiele informacji, ale według podań Dawid urodził się na przełomie V i VI wieku na terenach Menevii (dzisiejsze miasto St. David’s), a jego ojcem był wódz Sant z Ceredigion, a matką zakonnica Nonnita (św. Non). Ten przekaz odrzucają jednak walijscy historycy, którzy twierdzą, że pochodził z rodziny królewskiej.

Dawid już w bardzo młodym wieku rozpoczął swoją „karierę” jako mnich, a w rodzinnej Menevii założył monaster, którego został przełożonym. Podróżował po kraju zakładając kolejne klasztory, szerząc wiarę chrześcijańską i zakładając nowe wspólnoty religijne. Jego zasługi dla chrześcijaństwa nie pozostały niezauważone i zaowocowały wyborem Dawida na biskupa Menevii.

Dawid był ascetą, a według zachowanych wzmianek historycznych w założonych przez niego klasztorach mnisi musieli powstrzymywać się od ziemskich przyjemności i żywili się wyłącznie chlebem, mlekiem, ważywami i wodą. On sam miał spożywać jedynie wodę i pora.

Dokładna data śmierci św. Dawida nie jest znana, ale w źródłach historycznych można znaleźć informację, że był to 1 marca 589 r. lub 1 marca 601 r. Miałby zatem żyć ponad 100 lat, co byłoby niezwykle imponującym wiekiem jak na realia VI wieku. Zmarł w najstarszym założonym przez siebie klasztorze.

Świętowanie dnia św. Dawida

Dzień św. Dawida nie był uznawany za święto narodowe Walii aż do XVIII wieku, pomimo, że jako patrona Walii traktowano go już od XII wieku, kiedy to Dawid został kanonizowany przez papieża Kalktusa II. Pomimo statusu święta narodowego St David’s Day nie jest dniem wolnym. Rząd brytyjski odrzuca jak dotąd wszystkie wnioski o uznanie go jako Bank Holiday, czyli dzień wolny od pracy. Nie przeszkadza to jednak Walijczykom w hucznym świętowaniu.

Co roku w Walii odbywają się parady upamiętniające św. Dawida, a ich uczestnicy często są ubrani w tradycyjne walijskie stroje i niosą flagi Walii – czerwony smok na biało zielonym tle, oraz flagi św. Dawida – żółty krzyż znajdujący się na czarnym tle.

Foto: geograph.org.uk

Największa parada, „National St David’s Day Parade”, odbywa się co roku 1 marca w centrum Cardiff. Udział w niej biorą dorośli i dzieci w tradycyjnych walijskich strojach, przy akompanimencie muzyków, a nad głowami powiewa im morze flag. Ten kolorowy pochód kieruje się od Civic Centre do Hayes, gdzie tłum wykonuje hymn narodowy Hen Wlad Fy Nhadau. Podobne celebracje odbywają się także m.in. w Aberystwyth, Wrexham, Carmarthen, Lampeter czy Colwyn Bay.

Oprócz parad ważnym punktem obchodów Dnia świętego Dawida jest jedzenie. Na walijskim stole nie może zabraknąć takich delicji jak zupa z porów, Cawl – tradycyjny gulasz warzywno-mięsny, Bara Brith – (bogaty chleb owocowy z herbatą), kiełbaski Glamorgan i wiele innych.

Symbole, Ciekawostki i Legendy
  • Święty Dawid ma na swoim koncie kilka drobnych cudów. Miał wyleczyć swojego nauczyciela ze ślepoty, wskrzesił młodego chłopca opryskując mu twarz swymi łzami, ale najsłynniejsza historia dotyczy wielkiego tłumu, który zgromadził się na synodzie w Llanddewi Brefi, gdzie Dawid miał być mianowany arcybiskupem. Kiedy David wstał, by przemówić, ktoś z tłumu krzyknął, że z powodu ilości zgromadzonych osób nie będą mogli go usłyszeć. W tym momencie ziemia pod Dawidem uniosła się tak, aby wszyscy mogli go widzieć i słyszeć
  • W dniu św. Dawida Walijczycy mogą nosić w klapie marynarki jeden lub oba narodowe symbole Walii — żonkil i por. Tradycja noszenia pora powstała, gdy jednostka walijskich żołnierzy nie była w stanie odróżnić się od oddziałów podobnie ubranych wrogich oddziałów Anglosasów. Pory wpięte w hełmy miały im w tym pomóc. Z kolei żonkile to kwiaty kwitnące z początkiem marca, więc musiały „widzieć” śmierć świętego Dawida, który to zmarł 1 marca.
  • Atrybutem św. Dawida jest gołębica, która według podań miała usiąść na jego ramieniu podczas jednego z kazań (cud na synodzie w Llanddewi Brefi) . Z tego względu na wielu obrazach jest on przedstawiany na wzniesieniu i z gołębicą na ramieniu
  • Ostatnie słowa św. Dawida jakie wypowiedział do swoich uczniów brzmiały: „Bądźcie radośni, zachowajcie wiarę i czyńcie małe rzeczy, które słyszeliście i widzieliście, jak ja robię”. Zwrot: „Gwnewch y pethau bychain mewn bywyd” – „Rób małe rzeczy w życiu” – to wciąż znana w Walii maksyma.

 

“Dydd gwyl dewi hapus” – Wesołego dnia św. Dawida

Oceń ten Artykuł !

Średnia ocen 5 / 5. Ilość głosów: 1

Zostaw Komentarz

Na tej stronie wykorzystujemy pliki cookies (ciasteczka), aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Zgadzam się Dowiedz się Więcej

Bądź na bieżąco, polub nas na Facebooku!